” Meraklısına…

Ruhsat sahibinden…

——————————————————
Hayat iÅŸte.

Bir gün gelir erkekler de böyle pazara sürülür. Yeni bir şey değil aslında. Sadece hatun kısmı yediği haltı ortalığa

dökmeyi sevmez fazla. Çok yakın bir kaç arkadaşı bilir, ”mal” alım satımı, devri kimseye duyurulmadan yapılır.
Kadınlar da uzun zamandır kocalarıyla ”kardeÅŸ” olduysa, ihtiyaç duyduÄŸu ilgiyi sevgiyi evdekinde bulamadığını

düşünüyorsa, evli olmayan da uzun süreli bir ilişki istemiyorsa başka arayışlara girebiliyor kolaylıkla. Onlar da

kurulu düzenlerini bozmuyor; ”dost” tutup bir sürü tantanayla uÄŸraÅŸmıyor; üç beÅŸ kuruÅŸ biriktirip satılık zevklerin

peşine düşüyor. Parasına göre servis alabiliyor. Bunun eğitimle, tutuculukla da ilgisi yok. Hayatın her alanındaki

kadınlar bunlar. Bazıları bir kafede karşısındakileri buğulu bakışlarının altından süzüp fiyat bile biçebiliyor.

Bazılarının da aradığı zaten gittiği mağazalarda. Darda kalan da eş dost tavsiyesiyle çabucak ulaşıveriyor aradığı

adrese.
Ä°yi mi?

DeÄŸil.

DoÄŸru mu?

KiÅŸiye göre deÄŸiÅŸiyor ”doÄŸru”lar. Hele hatun kiÅŸi kendine göre bir de düzen kurduysa kendince doÄŸru cevapları

verdiğini düşünüyor zaten.
Kadın satılıyor ”mal” olarak; masum bebeler satılıyor ”mal” olarak; erkek satılıyor ”mal” olarak. Korkunç bir

piyasa kurulu, kendi kuralları da korkunç. Bir şekilde tuzağa düşen çok zor kurtuluyor. Çünkü piyasaya sürülen

”ürün” çok tatlı. Ä°nsanlar, evli bekar demeden parasına göre almak istiyor. O ”mal” ın bir insan olduÄŸu umurunda

bile deÄŸil. Satın aldığı ”zevk” için kapatıyor gözünü, tıkıyor kulaklarını. Kendi bacısını, evladını sakınan adam,

hayattan payına düşen zevki arayan kadın başkasının evladına, namusuna para sayabiliyor. İnsan ruhunun

karanlık koridorlarında kayboluyor haysiyet, ar, namus, Allah korkusu.
Kadın satılıyor…

”hayat kadını” oluyor…

Erkek satılıyor…

”jigolo” oluyor…
Satanın adı belli…

Ya alanın?

Alanın adı ne?